Afvallen met een gastric bypass. Een wondermiddel?

Veel mensen zien een gastric bypass ,ook wel een maagverkleining genoemd, als het wondermiddel om gewicht te verliezen. Ik heb het dan niet alleen over de mensen die een gastric bypass helemaal niet nodig hebben, maar ook veel mensen die wel gewicht moeten verliezen grijpen steeds makkelijker naar een gastric bypass.

Maar is een gastric bypass het wondermiddel voor gewichtsverlies? 14 Jaar geleden, ik was 24, kreeg ik mijn gastric bypass. Een ding kan ik je vertellen een wondermiddel is het voor mij absoluut niet.

Terug in de tijd

Ik was 22 toen ik naar de huisarts moest voor jaarlijkse keuring. Hier hoort bloedprikken en wegen natuurlijk bij. Ik had ernstige diabetes type 2 , mijn waardes waren ernstig verstoord en tot mijn schrik kon de weegschaal mij niet aan. De huisarts schrok zich kapot en had dit niet aan zien komen. Een voordeel dat ik dan weer had is dat het gewicht overal zat en niet op een plaats.

Na een goede vijf minuten aan veel medische info kwam de bom binnen. Ik zou de 30 niet gaan halen. Mijn lichaam kon het niet aan en met de medische familie geschiedenis kon het wel eens snel einde oefening zijn.

Als kanttekening wil ik wel kwijt dat ik nog kilometers fietste en liep. Ik werkte in een winkel waar ik de hele dag op mijn benen stond, ging naar school, vrijwilligerswerk en regelmatig een concert of festival bijwoonde. Dit is ook een van de redenen geweest dat ik zo lang onder de radar heb kunnen blijven.

Toen ik op de fiets naar huis zat ging de knop om. Ik moest iets gaan doen en elke optie die er was in overweging nemen.

Ergens moet je beginnen

Een ziekenhuis in onze omgeving bood een programma van een half jaar aan met begeleiding van een dietiste, psycholoog en bewegingsdeskundige. Ik heb mij ingeschreven en vol goede moed ben ik aan het programma begonnen. Met een startgewicht van bijna 200 kilo en maat 56 ging ik de strijd met de kilo´s aan.

Door veel te praten en te schrijven werd al snel bevestigd dat ik geen vol gevoel kreeg. Mijn maag gaf mij alleen een honger seintje maar zat nooit vol. Hier kun je blijkbaar niets aan doen en was een van de redenen dat ik bleef eten. Het grote voordeel is dat ik eigenlijk alles wel lekker vind. Een salade gaat er met net zo veel smaak in als een zak chips. Gooi emotie eten in de mix en de dodelijk combinatie is geboren.

Gezonde keuzes maken en meer bewegen hebben er voor gezorgd dat ik afviel. Niet snel maar ik verloor gewicht. Ik at nog steeds te veel. Iedereen die een dieet heeft geprobeerd weet dat alles waar te voor staat niet goed is.

Gedurende het traject werd de gastric bypass geopperd. Dit zou er voor zorgen dat mijn lijf weer wist wanneer het vol zat en overeten niet mogelijk zou zijn. Nu was ik ondertussen 23 en 14 jaar geleden was dit wel erg jong voor een gastric bypass.

In Rotterdam vond ik een chirurg die mij wel wilde helpen, maar met een hele waslijst aan voorwaarden. Ik moest een traject volgen in het ziekenhuis van minimaal een half jaar, mijn huidige traject eerst afmaken en maximaal 150kg wegen.

9 maanden de tijd

In negen maanden moest ik 35 kilo afvallen en zorgen dat ik gezond genoeg zou zijn voor de operatie. De chirurg wilde ook zeker weten dat ik mentaal sterk genoeg zou zijn aangezien het afvallen, de bijwerkingen en het aanpassen van het eetpatroon een uitdaging zou zijn.

Ik heb mijn eerste traject afgemaakt en ging al snel richting mijn streefgewicht. Ik at gezonder en bewoog meer, maar leerde ook de redenen waarom ik zo van eten hou.

Elke week ging ik vanuit Nijmegen met de trein naar Rotterdam om naar de gastric bypass toe te werken. In de aanloop naar de operatie woog ik 146 kg. Ik had mijn doel gehaald! Het behandelend team had besloten dat ik klaar was voor de verandering en stevig genoeg in mijn schoenen stond. Niets stond mij meer in de weg. De datum kon gepland worden!

De exacte datum weet ik niet meer maar het was maart 2009 dat ik onder het mes mocht. Een dag van tevoren moest ik inchecken en ik zou vier tot vijf dagen moeten blijven. De operatie verliep vlot en eigenlijk heb ik van de operatie zelf niet heel veel last gehad. Ik heelde snel en kon het vloeibare voedsel goed binnenhouden.

De eerste twee weken mocht ik alleen vloeibaar eten en daarna gestaag vast voedsel gaan introduceren aan mijn nieuwe maag.

Over op vast eten

Op het moment dat ik weer vast mocht eten kon ik koolhydraten niet verdragen. Ik at veel groente en kleine beetjes vlees en dat was het wel. Mijn kilo´s vlogen er af. Richting het najaar woog ik 88 kilo. Dit was voor mij een mooi gewicht aangezien ik 187 cm lang ben.

Op dit punt begon voor mij de ellende. Ik begon flauw te vallen. Het begon met twee keer in de week, maar al snel viel ik meerdere keren per dag flauw. Het werd kouder en de tijd dat ik buiten westen was werd steeds langer. Op het punt dat ik energie ging verbruiken ging het lampje uit.

Mijn lijf had geen reserves meer. Ik kon mijzelf niet warm houden en raakte onderkoeld door het gebrek aan voedingstoffen. Meer eten was het advies, maar hoe moet je meer eten als je een maag hebt ter grootte van een walnoot?

Mijn huisarts had de oplossing, warme chocomel met slagroom. Minimaal een liter per dag om minimaal 700 calorien binnen te krijgen. Met het eten dat ik kon eten kreeg ik ongeveer 1600 calorien per dag binnen.

Tot deze dag houdt warme chocomel met slagroom in de winter mij nog steeds op de been. Ik moest weer aankomen om te zorgen dat ik kon blijven functioneren.

Hoe verder

In mijn volgende blog over mijn gastric bypass laat ik jullie weten hoe het aankomen verliep, wat mijn complicaties zijn en hoe ik er nu voor sta.

Mijn gastric bypass terugdraaien zou ik niet willen, maar ik ben niet overtuigd dat het een wonder oplossing is om snel en gezond gewicht te verliezen.

Er zijn hele positieve verhalen en daarbij ook hele negatieve. Vaak hoor je alleen van mensen die korter dan twee of drie jaar een gastric bypass hebben gehad. Zelf mis ik erg de ervaringen van mensen die ook al een geruime tijd een gastric bypass hebben en waar zij tegen aan lopen. Gaat het nog steeds zo goed? Is er verbetering bij de mensen die een negatieve ervaring hebben gehad? Hoe gaat het met mensen 10 of 20 jaar later?

Tot de volgende blog.

Yasas

Yours Truly