Personeelstekort opvangen met vrienden en familie?

Jouw bedrijf blijft groeien en je merkt dat je handen tekort komt. Moet je nu wel of geen personeel aan gaan nemen om de groei te kunnen realiseren. Maar groei je wel hard genoeg en wat als het werk weer terugloopt? In deze blog vertel ik je over mijn persoonlijke ervaring over het aannemen van vrienden en heel eerlijk dit heeft helaas niet altijd tot de resultaten geleid die ik voor ogen had.

Personeel aannemen?

Als jouw onderneming groeit of er komen taken bij die niet op jouw expertise mogen rekenen is het aannemen van personeel het eerste waar jij aan denkt. Maar hoe ga je dit in werking zetten? Misschien ken jij wel iemand in jouw omgeving die goed aansluit, ga je personeel werven of neem je personeel aan via een uitzendbureau. Naast deze opties kun je overwegen om een andere zelfstandige in te schakelen. Maar wat als die goede vriend of betrouwbaar familielid jou graag wilt helpen?

Mijn ervaring

Uit persoonlijke ervaring raad ik ten sterkste af om vrienden en/of familie in dienst te nemen. Als eigenaar van jouw bedrijf kijk jij met een zakelijke bril en het jij een doel voor ogen. Wat gaat er gebeuren als jij niet die amicale vriend bent onder het genot van een biertje, maar de ´baas´ die verwachtingen en eisen heeft? Toen ik mijn transportbedrijf startte dacht ik een vriend aan te nemen. Deze ´vriend´ heeft door gebruik te maken van de vriendschap het bedrijf veel geld gekost en mij persoonlijk er volledig onderdoor gehaald.

In overleg en omdat ´wij´ een bedrijf zouden opzetten, is er afgesproken om drie maanden voor een 0 uren contract te gaan. Als het in die drie maanden goed zou lopen stond daar een vast contract tegenover.

De drie maanden ging voor de wind, het kon niet op. Op naar dat vaste contract en daar ging het helemaal mis.

Werkgever of vriend?

Thuis blijven, eigen uren bepalen ´ziek´ zijn………. Na drie maanden begon letterlijk de ellende. De ellende werd zo groot dat ik deze vriend na nog geen twee maanden na het vaste contract op staande voet heb moeten ontslaan.

Stilstand is achteruitgang en wat is het bedrijf in twee maanden tijd hard achteruit gegaan. Dit alles door een vriend die toch niet zo vriendelijk bleek te zijn.

Daarbij heb ik gemerkt dat ik het persoonlijk ook moeilijk vond om als werkgever het gesprek aan te gaan. Het verliezen van de vriendschap staat boven de zakelijke relatie en maakt het gesprek bij een niet functionerende vriend/familielid niet makkelijker. Ik heb zakelijk en prive altijd goed kunnen scheiden, veel mensen kunnen dit helaas niet. Zakelijk kun je een discussie hebben maar in de avond moet je prive gewoon een kop koffie kunnen drinken, maar dat is mijn mening en werkwijze.

Als voor de ander het onderscheid er niet is kan deze persoon het moeilijk verteren als jij optreedt als werkgever.

Vraag jezelf goed af of het samen werken de vriendschap waard is. Ik persoonlijk zeg van niet! Je leert de persoon van een andere kant kennen en deze hoeft niet altijd net zo leuk te zijn als de ´vriend´. Veel bekenden voelen zich geroepen om iets van jouw bedrijf en leidinggevende stijl te vinden. Meningen worden te pas en onpas naar het hoofd geslingerd. Als die persoon ook nog in dienst is wordt de band te familiair en is de scheiding tussen werkgever en werknemer al snel ver te zoeken.

Mijn advies

.Ik denk dat mijn mening duidelijk is. Begin er niet aan mits je echt 100% zeker bent dat het gaat werken. Houd daarbij zakelijk en prive ten alle tijde gescheiden. Praat op het werk niet over de thuissituatie en op een feestje niet over het werk. Voor je het weet zit je er tot aan de nek in.

Werf personeel buiten de deur en hou de band zakelijk. Het kan klikken maar vrienden hoef je niet te worden. Als tijdelijke opvang van personeelstekort zou het kunnen werken maar fulltime voor de lange termijn wordt een vriend/familielid als werknemer vaak een complexe situatie.

Yasou!

Yours Truly